23 Aralık 2011 Cuma

Eksik Kalan Yerimsin

                                                                                                                                                                            Bir insan hem bu kadar uzak olup hem de nasıl yakının olur, olabilir mi ya da gerçek mi ?Bağlanabilir mi insan sadece sesini duyduğu insana ve kalpler sevmeye muhtaç mıdır hep?
Sevdiğin herkes en az bir kez acıtırmış canını ben öyle gördüm, öyle biliyorum.Anlatsan anlamaz kimse seni, sevgini neden bu kadar ona bağlı olduğunu ve neden unutamadığını.Her aşk yazılır hayatının satırlarına ve hatta gözyaşlarına.Ağlatan hiçbir zaman unutulmaz aslında, hiç aklında yoktur fakat karşına çıktığında titremekten alı koyamazsın kendini.Kalbin hızlı hızlı atmaya başlar ve ondan nefret ettiğini ve aslında hala unutamadığını fark edersin.
Çünkü hiçbir ayrılık hiçbir gözyaşı ve hiçbir aşk unutturmaz kendini, ister istemez saçma sapan anlarda bile aklına geliverir iç çeker, avunursun ve gülümsemeye devam edersin.Yapabileceğin tek şey budur gülümsemeye devam et ve mutlu sansınlar seni çünkü sen güçlüsün ve unuttun onu.
Hayatın, en güzel zamanların, çocukluğun, hayallerin, umutların hep böyle gelip geçer fark ettiğinde ise belki de çok geç kalırsın ama çok şey öğretir bu yaşadıkların.
Sevmenin ne kadar zor olduğunu, güvenecek kimsen olmadığını ve bu hayatta ne olursa olsun aslında yalnız olduğunu öğrenirsin.
Önce hayallerini kaybedersin
Sonraysa umutlarını.
Hiç umudun kalmamıştır ve hayal kurmaktan vazgeçersin
Ve işte o zaman kendini kaybedersin.

17 Aralık 2011 Cumartesi

Nasıl Bir Hatasın

Ha tabi ki senden bahsediyorum.Senden yani çoook eskiden aşık olduğum kişiden, çocukluk aşkı da denilebilir ya da ergenlik sancıları.Bir anda karşıma çıktın beni takip ettin ve delirttin.Gördüğünle kalsan iyi bir de salak arkadaşların Aylin diye bağırıp durdular çarşının ortasında.Allah'ım nasıl bir malsın.Ha bir de ben nasıl seni sevdim aklım neredeydi çok merak ediyorum dediğim gibi çocukluk ergenlik vs.O da yetmedi dün başka arkadaşından yazdın bana otur ağla salak ne hallerdesin.Bir de o laf sokma çabalarınız yok muydu hahaha.Bundan sonra seni sevmem imkansız seni unuttuğumu biliyordum ama bunları yazabildiğime göre baya bir atlatmışım seni.Sana dair o kadar çok aşk dolu şeyler yazmıştım ki en azından bir işe yaramışsın.Bu arada acaba o ezik sevgilinden ayrıldın mı da bana sarıyorsun anlayamadım.Ama çok eziksin bil ha ben de çok salakmışım ya seni sevmek komik.

 Zaman geçer
 Akıl büyür
 İnsanlar değişir
 Hatalar yapılır
 Kalp yara alır
 Ama sen önce seversin sonra vazgeçer,
 En sonunda da unutursun işte benim gibi.
 Pişmansın biliyorum ya da pişman olamayacak kadar basitsin hala.

4 Aralık 2011 Pazar

Why don't you love me ?

Mutluluğa kapayıp, yalnızlığa açtım gözlerimi.Düşününce ne de çabuk geçmiş zaman.Ben kendimi büyümüş sayarken aslında ne kadar çok küçükmüşüm.O zamanlar her şeyin bittiğini mutsuzluktan ölebileceğimi bile düşünürken ben nasıl da yanılmışım.İlk kez aşık olmuştum ben.Öyle çok sevmiştim ki düşününce çok salakça geliyor.Çok üzülmüştüm hayatım mahvolmuştu ve o zamanlar bugünlere geleceğimi söyleselerdi dalga mı geçiyorsunuz derdim.O acının daha fazlası olabilir miydi, oluyormuş oldu da zaten.Ama ben büyüdüm çok  da değiştim.Artık insanlara çok güvenmemem gerektiğini biliyorum, gerçekten sevmelerin çok az olduğu bir dünyada olduğumu da biliyorum.Biliyorum ama beceremiyorum.
Güvenmeden  olmuyor ki.
Umut etmeden hayal kurmadan olmuyor ki.
 Sevmeden sevilmeden yaşanır mı hiç.
Beni neden sevmedin?
Sevseydin eğer böyle olur muydum ben.
Her merhabanın sonu bir hoşça kal.
Her aşkın sonu bir ayrılık.
Elveda sevgilim sen daha iyilerini hak ediyorsun.
Ben bunu söyleyemeyeceğim.Çünkü sen daha iyilerini hak etmiyorsun.Beni çok sevdiğini söyleyen sen bir zaman sonra başkasını seviyorsan, seve biliyorsan eğer daha iyilerini asla hak etmezsin, hak etmedin de zaten.Merak etme tek değilsin.Senin gibi o kadar çok kişi var ki bu hayatta.Yalancı, bencil, aç gözlü...

Yalnız kalmazsın
Yalnız uyanmazsın sen
Senin gibi insanlar mutsuz olmaz zaten.

2 Aralık 2011 Cuma

Adı ne bunun aldatılmak mı ?

Derler ya hani zaman çabuk geçer insanlar değişir diye, o kadar doğruymuş ki yeni yeni anlıyorum anlatıyorlar hatta gözüme sokuyorlar desem daha doğru olacak sanırım.Ben çok salağım öyle böyle değil.Hatalar yapıyorum yapmamaya çalıştıkça.Böyle mi öğrenilir hayat bilmiyorum ama ben daha bu yaşımda çok şey öğrendim.Sevmeler terk etmeler ergenlik sancıları sahte yüzler ve ben sen o şu bu onlar bunlar şunlar her neyse artık.Benim fark etmeden aşık olmama ne demeli.Ondan vazgeçemez olmuşum ama bugün itibariyle vazgeçmiş bulunuyorum.Çok sevmişti beni bense sevmemiştim başlarda sonra bir bakmışım öylesine bağlanmışım ki.Görmeden sevilebilir mi biri ben sevdim işte.Hem de öyle sevmişim ki gururumu yere serdim her seferinde ama sonuç sıfır.Bugün onun aşkıysam yarın bir hiçtim.Kolay kolay güvenmem hiç kimseye ona güvenene  kadar aylar geçmişti zaten ama demek ki neymiş kimseye güvenilmezmiş.Şimdi onun bir sevgilisi var ve ben yokum hayatında.Sadece kendi kendime düştüğüm duruma üzülüyorum.
'Onu seviyorum ama seni unutamıyorum yazın mutlaka görüşmemiz lazım.'
Bu nedir ya, sen kimsin, ne sanıyorsun kendini?
Hayal kurmayı tekrar bırakıyorum seninle
Umut etmek yok artık
Topladım seninle ilgili tüm hayallerimi
Gönderiyorum sana, sevgiline
Size lazım olur belki
Güzel şeyler hayal ettim merak etmeyin
Size mutluluklar

Ha bu arada sen benim hiçbir şeyim olamazsın artık.

19 Kasım 2011 Cumartesi

Kalabalığınızda yalnız kalmışım ben.


Hep bir şey olsun istersin, beklersin ama hep bir sorun çıkar.Gölgen gibi peşindedir hayal kırıklıkların.Bazen hayal kurmayı denersin ona bile izin vermezler.
      Aylin her zaman kaybetmeye mahkumdur.Bir bilseniz içimdekileri bir anlasalar beni.Herkes yazıyor gerçekten seven birini arıyorlar.Bense arayamayacak kadar yorgun, reddedebilecek kadar güvenemem kimseye.Bu nedendendir yalnızlığım.Kaybolmuşum kalabalığınızda çünkü herkes yabancı, yalancı.Kendimizi kandırıyoruz sevmeler yalan terk etmeler kolay artık.Beni her şeyden çok sevenler teker  teker vazgeçtiler benden, sebep onları sevmememdi ya da başka şeyler.Haklılar ömürlerinin sonuna kadar beni beklemeleri saçma olurdu ben bile unutmuşken sevdiğimi.Ama şu var ki beni her şeyden çok seven kişi tek bir mesajıma cevap vermekten bile aciz oldu.Ne oldu yalan oldu.Kendi doğrularıyla yol aldı hayatımdan bense parçalandım yine.O sevdi ben üzüldüm roller mi değişti artık.Peşimden koşan oyken üzülen neden ben oldum? Onu hayatım boyunca görür müyüm bilmiyorum, görmek istiyor muyum onu da bilmiyorum.Değer verdiğim herkes teker teker çıktı hayatımdan.En büyük üzüntüm ben o kadar değer verirken onlar bir anda nefret edebildi benden ya da vazgeçebildiler.Sorsan hepsi haklıydı, bense suçlu.Ama hala ayaktayım ve biliyorum ki onlardan daha önemli şeyler var bu hayatta.Herkes bir gün gelip geçer hayatından, ya üzer seni ya da çok mutlu eder ama bir gün kesinlikle çıkar hayatından.Belki bir ölüm ayırır seni ondan belki de bir yalan.Sevgin belki bir gün nefrete dönüşür belki de söndürürsün içinde.Hayallerini raflara kaldırırsın karanlık köşelerde bırakırsın ve bir gün bir bakarsın toz içinde kaybolmuşlar, bir bakmışsın hayallerini birer birer çalmışlar.
Hayal kurmaktan çoktan vazgeçtiğin zamanlarda bir umut biri girerse hayatına sevmeyi öğret ona ve asla vazgeçme.

6 Kasım 2011 Pazar

Bir gün sonsuza dek susacaksın.

Kimse bilmez neler yaşadıklarını ve sadece konuşurlar bilmeden.Neler yaşadığını ne hissettiğini kimse bilmez senden başka.Gülüyorsun ya sen mutlusun, derdin yoktur onlarca.Başkalarına göre yaşarsın hayatını.Onlar ne der ne söyler ön yargılar falan filan.Yine de herkes kendine iyidir.Sen ne yaparsan yap  suçlusundur.
Aslında çok takıyoruz insanları.Yarın yaşayacağımızın garantisi kim de var ki. Kapımızın önünde bir cenaze arabası gördüm bir kaç dakika önce ve yazmak geldi içimden.
Bu yaz annemin kanser olduğunu öğrendik ve onun olmadığı bir kaç ay bile onsuzluğun çok zor olduğunu anladım.O her şeymiş.O olmayınca hayatımız felç oldu resmen.İlk duyduğum da ağlamadım hatta bu nedenden dolayı hiç ağlamadım belki de.Gülümsedim annemin yanında oldum ama fark etmeden içime dert etmişim yine biriktirip biriktirip ağladım gece.Arada düşünüyorum da ya ölürse annem ya da babam.
Ne yaparım ben yalnız küçücük kalırım.Onların değerini böyle düşününce anlıyorum ve lütfen ailenizin değerini bilin belki çok geç olur sizin için, onlar için.

İnsan kendine rağmen yaşamayı bilmeli bazen.

İyi Bayramlar :)

Bugün Kurban Bayramı dolayısıyla evde kimse yok yani yalnızım.Bayram mesajlarını pek sevmiyorum ama herkes atınca ben de atmak zorunda kalıyorum her yıl ve bugün de öyle oldu.Ama olsun unutmadık demektir.Kurban Bayramının bir getirisi olan 5gün tatil 2 gün okul kavramı hoşumuza gitti.
Vee aylardan Kasım bir başkadır aşk diyemeyeceğim.Ne aşkı ya aşk maşk yok.Ama istemediğiniz kadar sınav var bayram dönüşü.Neyse sıkmaya gerek yok.Tatil tatildir.Bu sayede uzun süredir oturup yazamamıştım sana iyi oldu :)
Herkese mutlu, huzurlu, sağlıklı yıllar diliyorum.
İyi Bayramlar :)

18 Eylül 2011 Pazar

Hissettirmeden gelen kabus OKUL

9 ay boyunca edilen işkence yetmemiş devam etmeye karar vermişler.Nefes arası da 3 ay falan işte.Büyük umutlar ve çeşit çeşit planlarla başladığımız yaz tatilimizin sonuna gelmiş bulunuyoruz.
Sonuç olarak bakıyoruz da planlarımızın çoğu lafta kalmış.Beni sorarsanız benim tatilim berbattı.Beklenmedik şeyler oldu ve tatil falan yaşayamadım.Ama internet başında geçirdiğim günler pahabiçilemez yine de.Arkadaşlarla olan eğlenceli zamanlarımı da atlamamak gerek.Ne olursa olsun tatildin be.Okul kadar berbat olamazdın ya, olmadın da zaten.
Dün de dershane sınavına girdim tatil sonrası sınav işkenceleri de çok meşhurdur tabi ki.Ve beklenen oldu berbattı.Her neyse dün Karşıyaka-Göztepe maçı vardı.Gitmek istedim ama tabi götüm yemedi.Beraberlik yaşadık yensek iyiydi ama berabere olmak da iyidir dedik kabullendik.
Bu satırları yazarken sayılı saatlerim kalmış bulunmakta yatılı kalıyorum ve izmirden manisa ya gitmek o kadar zor geliyor ki anlatamam oradan nefret ediyoruuum.




Neyse güzel tatilimiiz çok bekletme olur mu :)

10 Eylül 2011 Cumartesi

Yalnızlığı da aldım yanıma

Hatırla.
Daha dün oyun oynadığını, düşüp kanayan dizin yüzünden ağladığını.Hatırla ve gülümse.Çünkü o anlar en mutlu olduğun ve eminim ki en az acı veren anlardı.Bunları yazarken gözlerimin dolması nedendir bilmem.Mutlu olmak için o kadar neden varken mutsuz olmamıza neden tek bir şey mahveder bizi.

Toplandım gidiyorum.Tüm anılarımızı, göz yaşlarımı, kahkahalarımı koydum bavula gidiyorum sevgilim.Senden gidiyorum.Küçük bir umut olsaydı eğer hiç kaçmazdım senden.Sadece sana koşardım.Yorulmaktan korkmaz sana susayarak koşardım.Nefesini hissedebilmek için nefesimden vazgeçerdim ama sen başka tenlerde nefes ararken senden vazgeçmek zorundaydım.
Dünya karanlık ve dipsiz kuyularla dolu sevgilim.Ben seni tutamadım, koruyamadım.Düşürdüm ve kaybettim.Sen o kadar alçaktın ki kendimi suçladım hep ama sen, sen bitirdin beni.Yalanların ve senin yalanlarına her seferinde inanmam.Aptal olan bendim değil mi?
Söylesene ben nasıl sevebilirim ki şimdi birini nasıl güvenebilirim.Bilmeden ateşe yaklaştım ben, kalbimi ateşe verdim.Fark ettim de her aşk sonrası bir pişmanlık hissi.Ya kendini iyi hissetmek için kötülersin ya da ağlamaya devam edersin.Canını yakmaya kendini bitirmeye devam edersin.Şimdi unutmak gerek her şeyi biraz zaman biraz güç.
Bu bir veda anı sevgilim
Ve ben artık gitmeliyim.

8 Eylül 2011 Perşembe

Sövmek bir sanattır bekletiliyorsa sanatçı :)

Ya işte kalktım bugün 11 miydi neydi neyse kahvaltı anneme yardım falan 1 falan oldu saat.Her zamanki gibi -Doktorlar- vardı televizyonda pardon show tv de.Biraz izledim onu Ela geldi Fransa' dan.Ayy pardon asıl konuya gelelim.Bizim arkadaş şuan ki tabirimle mağara adamı yazlıktan gelmiş.Evet doğru duydunuz mağara adamı olmuş gelmiş.Sakallar falan ergen işte bir de çok yakışıklı olduğunu düşünüyor çok komik anlatamam.Bu bana mesaj attı işte Aylin görüşelim toplanalım falan başta ık mık ettim sonra tamam dedim kalktım duş falan aldım hazırlandım çıktım haberde verdim biz de çıkıyoruz dedi tamam dedim ver elini Karşıyaka yaptık.Daha doğrusu yarım saatten fazla bu malları bekledim tabi sinir ben de tavan yaptı bir sövdüm anlatamam.Aslında küfür etmem ama sinirlenince birden aklımdan küfürler geçmeye başladı hani gözümün önünden şerit geçti derler ya benim de bildiğin küfürler geçti.Aradım sizin ben dedim istediğiniz ekleyin aklınıza ne geliyorsa neyse kapadım.Geldi bunlar isyan ettim tabi.Oturduk bir yere falan sürekli kaçış yolu aradım bunlardan neden bilmiyorum öyle bir sinir nefret iticilik vardı ki hala anlamıyorum nedenini.Bir de yok şöyle kızlar böyle kızlar yok şu şöyleydi falan muhabbet boktu yani anlayacağınız.Bir de briyle uzun süre bakıştım yürürken tanıyorum ama kim olduğunu hatırlayamadım bir türlü.(normalde gördüğümü anında tanıma özelliğim vardır) ama bunu bir 5 dakika falan sonra buldum tipi farklı geldi galiba yani öyle bir şey oldu.Ha bu tek değil ikincisi de var.Bende şöyle bir özellik var nereye gitsem birini görüyor ediyor tanıyorum.İki arkadaşı daha gördüm ama uzaktan birini tanıdım yanımda ki kız arkadaşıma aa bak şu yanındaki sevgilisi galiba dedim salak o ... dedi.Baya güldüm tanıyamadım napıyım meğer arkadaşmış.Arkadaşmış dememe bakmayın ilk canlı görüşümdü.Böyle yani böyle oldu.
Sonuç olarak her gün sövecek biri çıkıyor.
Bir de şu abazaların, kıroların ve yavşakların soyu tükensin istiyorum.
Eminim katılıyorum diyorsunuzdur.
Saçma sapan hatta sıkıcı olan günümü kısaca anlatmaya çalıştım size sıktıysam özür dilerim.
Veeee son sözüm

Bunlar Amerika'nın oyunları öptüm bayy :*

7 Eylül 2011 Çarşamba

Hala Bir Umut ~



Bugün bir yalanla uyandım belki onunla mutlu olurum yalanı.Hayaller kuruyorum yeniden birer birer..Yeni bir yüz beni heyecanlandıran yeni biri.Aklımı çelen neydi bilmiyorum ama kalbimi de çelmesinden korkuyorum.Bu satırları yazarken bile gülümsüyorum galiba kendimi kandırıyorum.Mutluluk bana da uğrar mı acaba hiç sanmıyorum ama bir umut işte.Yeni bir aşk yeni bir kalp ağrısı.Mesafeler koymayan bir sevgi ya  da bağlılık.Kim ne derse desin bu benim yeniden hayata dönmemi sağlayabilecek bir şey ya da sonsuza kadar yalnızlığa iten bir güç mü olur bilmiyorum.Uzun süredir ilk defa birini geçiriyorum aklımdan  ne saçmalıyorum bilmiyorum ama eskinin acısından kurtulmam lazım yeni bir acıyla tazeliyorum belki de sonucunu bilmiyorum ama başladım bir kere.Acıya Şikayetsiz Katlanıyoruz işte buna Aşk diyoruz.Duruyorum ve bakıyorum etrafıma kimler mutlu ve mutluluğunun ömrü ne diye bulamıyorum.Hiç belli olmuyor bugün çok seviyorlar yarın nefret ediyorlar .Hiçbir şey bilmiyor kimse herkesin kalbinde bir sancı bir kin.Bense ne olursa olsun bitmeyecek bir ilişki istiyorum çok şey istiyorum belki ama başaramaz mıyız?
Cevaplar kararsız, cevaplar şüpheli  ve beni çıldırtan işkence gerçekten sevmeyi bilen ve benim sevdiğim bir kişinin olmaması ya da o kişiyi bulamamam.
Yalan hayatlar sahte sözler ve harcanmış bir Seni Seviyorum.

Harcamadan bekliyorum belki de ölüyorum ama hak edeni arıyorum.


Hayat Kargaşası


Yeni bir başlangıç.Daha doğrusu başlangıç mı bitiş mi belli değil yürüyorum işte bir yolda nasıl bir yol o da belli değil.İnsanlar hayatlar kavgalar çok garip.Zaferler şüpheli kayıplar acı verici fakat anlık.Bugün seninle olan kişi yarın bir başkasıyla mutluluk pozları verir.Bugün seninledir yarın bir başkasıyla işte söylediğim gibi.Sorsan çok aşıktır her birine kendinin aşığı bir oyuncaktır sadece kendisine bile itiraf edemez.Ben, ben kim miyim ya da bu kargaşada ne işim mi var ?Ben yanlış bir zamanda yanlış bir çevrede yaşayan yaşamak zorunda olan bir kızım işte.Ben de böyle şeyler yaşadım aslında böyle şeyler derken karmaşık şeyler.İlk kez aşık oldum karşılıksız körü körüne bir aşk.Umutla beklemeyi öğreten ama kaybetmeyi yüzüme çarpan bir aşk.Vazgeçmeyi de öğrendim kendimden sevgimden her şeyden.Çok uzakta olan birine bağlanmayı da bildim saygımı hiç kaybetmedim bazen kırdım ama çoğu kez  kırıldım  açıkçası buna alıştım.Sevmeyi gerçekten biliyorum aşk nedir çok iyi biliyorum ama bunu çok erken ve karşılıksız bir kalpten öğrendim bu nedenle yalnızım aşık olmak anlık fakat çok zormuş.Acı veriyor yeni baştan sevmek başkasına aşkla bakmak sensizlik acı veriyor yalan bir hayatta bazı gerçekler olmalı nefes almamı sağlayacak bir gerçek olmalı yanımda.Ama o gerçeği bulmak o kadar zormuş ki nerdedir söyleyebilir misiniz.Hangi biriniz hata yapmadınız kim masum bu hayatta.Yalana batmış bedenler yalanlarına esir olmuş ruhlar ve hiçbir şeye sesini çıkaramayan insanlar.Çığlık atsan haykırsan bastırırlar sesini.Güçlüler ve güçsüzler..Küçücük bir kalpten ne bekleyebilirler ki ama bakın yazıyorum işte.Susmamam gerek beni anlatan tek şey şu satırlarsa susamam ben.Pişmanlık olmasın, hayatın kararların.. sen sen olmalısın pişmanlıklarını bir kenara atmalısın.Sonra bir bakmışsın yalnızsın.
İnsan yalnız kalamaz kaldığı an öldürür kendini bazen yapmacık dostluklarla doldurur zamanını bazen de yalancı aşklarla.Ama hiç kimse yalnız değil bu hayatta tüm hatalarıyla kabul eden bir kalp her zaman var yanlarında.
Belki bir anne belki de bir baba ya da sonsuza dek kalbi onun için atabilecek bir aşk..

6 Eylül 2011 Salı

Kıyıya vurmuş duygular


Bir deniz kenarına atmak istersiniz kendinizi bu hayatta .Sonsuzluk düşüncesi sarar, içiniz ürperir.Hayat bu mu dersiniz ama hiçbir cevap yoktur.Hayatınızda o kadar çok sıkıntı vardır ki o deniz kenarında bitmesini dilersiniz.Ama nereye giderseniz gidin hep sizinle gelir.Zaferleriniz, hüzünleriniz, sevinçleriniz, pişmanlıklarınız, hayalleriniz ve kaybettikleriniz.Bazen çok mutluyum dersiniz ama bir bakarsınız yine bir şeyler kaybetmişsiniz.Seversiniz her şeyden çok seversiniz ama o sizi hiç sevmez.Tüm dünyanız o olur fakat siz kaybetmişsinizdir.Yanınızda o yoktur dolayısıyla hayat da yoktur.Ama işte bir umut yanında olur diye ama olmaz işte.Göz göre göre başkasının olur, onunla mutludur siz yokmuşsunuz gibi davranır ve siz yine kaybetmişsinizdir.Mutluymuş gibi görünmeye çalışırsınız ve herkes mutlu sanar sizi.Bilmezler ki içinizde fırtınalar koptuğunu küçücük kalbinin nasıl acı çektiğini.. Hayat devam eder ve sen o hayatta yenilmişsindir.Güçlü olmaya çalışırsın ama o kadar parçalanmışsın ki sevemezsin güvenemezsin ve kaybedersin.
Kıyıya vurmuş duygularım, bak ben yine yalnızım.
Gözyaşlarına hakim olamazsın ama mutluyum dersin, haykırırsın adeta.Herkes mutlu olsun istersin ama sen olamazsın.Sevebileyim mutlu olayım dersin ama olamazsın işte bir kere kaybetmişsin ya hani bu hep böyle devam eder.Şans işte der gülüp geçersin.
Zaman geçer ayrı kalırsın gülüşünü özlersin varlığından bir haber yaşarsın, merak edersin.Acaba nasıl, nefes alıyor mudur diye sorarsın kendine.Nefret edemezsin ki ondan çünkü öylesine çok sevmişsindir ki sevgin engel olur.Canın acır ama ne çare.Bir gün bir tesadüf karşılaşırsın ama seni görsün istemezsin ama şans bu ya yanına gelir özür diler.Titremekten konuşamazsın kalbin çıkarcasına atar affet der tamam dersin sadece bunu diyebilirsin, konuşamazsın.Kaybettiğin sevgin ve merak ettiğin o beden karşındadır, nutkun tutulur susarsın.Hala görmen bile yeter kalbinin çıkarcasına atmasına, seviyor muyum hala dersin yok, hayır hayır izi kaldı ben de yoksa ben ondan çoktan vazgeçtim.Ondan vazgeçtiğim gün ben kendimden de vazgeçtim.Unutmadım asla unutamadım ama vazgeçtim işte buna inandım.Görmek istiyorum onu her şeyi unutup hiçbir şey olmamış gibi yanımda görmek istiyorum.İster bir arkadaş olsun ister bir sevgili.Olsun ama yanımda . Her şeyi unutup varlığını kabullenebilmek istiyorum.Biliyorum çok şey istiyorum.Her şeyi kaybeden biri olarak gereğinden fazla şey istiyorum ama olmayacak biliyorum .