19 Kasım 2011 Cumartesi

Kalabalığınızda yalnız kalmışım ben.


Hep bir şey olsun istersin, beklersin ama hep bir sorun çıkar.Gölgen gibi peşindedir hayal kırıklıkların.Bazen hayal kurmayı denersin ona bile izin vermezler.
      Aylin her zaman kaybetmeye mahkumdur.Bir bilseniz içimdekileri bir anlasalar beni.Herkes yazıyor gerçekten seven birini arıyorlar.Bense arayamayacak kadar yorgun, reddedebilecek kadar güvenemem kimseye.Bu nedendendir yalnızlığım.Kaybolmuşum kalabalığınızda çünkü herkes yabancı, yalancı.Kendimizi kandırıyoruz sevmeler yalan terk etmeler kolay artık.Beni her şeyden çok sevenler teker  teker vazgeçtiler benden, sebep onları sevmememdi ya da başka şeyler.Haklılar ömürlerinin sonuna kadar beni beklemeleri saçma olurdu ben bile unutmuşken sevdiğimi.Ama şu var ki beni her şeyden çok seven kişi tek bir mesajıma cevap vermekten bile aciz oldu.Ne oldu yalan oldu.Kendi doğrularıyla yol aldı hayatımdan bense parçalandım yine.O sevdi ben üzüldüm roller mi değişti artık.Peşimden koşan oyken üzülen neden ben oldum? Onu hayatım boyunca görür müyüm bilmiyorum, görmek istiyor muyum onu da bilmiyorum.Değer verdiğim herkes teker teker çıktı hayatımdan.En büyük üzüntüm ben o kadar değer verirken onlar bir anda nefret edebildi benden ya da vazgeçebildiler.Sorsan hepsi haklıydı, bense suçlu.Ama hala ayaktayım ve biliyorum ki onlardan daha önemli şeyler var bu hayatta.Herkes bir gün gelip geçer hayatından, ya üzer seni ya da çok mutlu eder ama bir gün kesinlikle çıkar hayatından.Belki bir ölüm ayırır seni ondan belki de bir yalan.Sevgin belki bir gün nefrete dönüşür belki de söndürürsün içinde.Hayallerini raflara kaldırırsın karanlık köşelerde bırakırsın ve bir gün bir bakarsın toz içinde kaybolmuşlar, bir bakmışsın hayallerini birer birer çalmışlar.
Hayal kurmaktan çoktan vazgeçtiğin zamanlarda bir umut biri girerse hayatına sevmeyi öğret ona ve asla vazgeçme.

6 Kasım 2011 Pazar

Bir gün sonsuza dek susacaksın.

Kimse bilmez neler yaşadıklarını ve sadece konuşurlar bilmeden.Neler yaşadığını ne hissettiğini kimse bilmez senden başka.Gülüyorsun ya sen mutlusun, derdin yoktur onlarca.Başkalarına göre yaşarsın hayatını.Onlar ne der ne söyler ön yargılar falan filan.Yine de herkes kendine iyidir.Sen ne yaparsan yap  suçlusundur.
Aslında çok takıyoruz insanları.Yarın yaşayacağımızın garantisi kim de var ki. Kapımızın önünde bir cenaze arabası gördüm bir kaç dakika önce ve yazmak geldi içimden.
Bu yaz annemin kanser olduğunu öğrendik ve onun olmadığı bir kaç ay bile onsuzluğun çok zor olduğunu anladım.O her şeymiş.O olmayınca hayatımız felç oldu resmen.İlk duyduğum da ağlamadım hatta bu nedenden dolayı hiç ağlamadım belki de.Gülümsedim annemin yanında oldum ama fark etmeden içime dert etmişim yine biriktirip biriktirip ağladım gece.Arada düşünüyorum da ya ölürse annem ya da babam.
Ne yaparım ben yalnız küçücük kalırım.Onların değerini böyle düşününce anlıyorum ve lütfen ailenizin değerini bilin belki çok geç olur sizin için, onlar için.

İnsan kendine rağmen yaşamayı bilmeli bazen.

İyi Bayramlar :)

Bugün Kurban Bayramı dolayısıyla evde kimse yok yani yalnızım.Bayram mesajlarını pek sevmiyorum ama herkes atınca ben de atmak zorunda kalıyorum her yıl ve bugün de öyle oldu.Ama olsun unutmadık demektir.Kurban Bayramının bir getirisi olan 5gün tatil 2 gün okul kavramı hoşumuza gitti.
Vee aylardan Kasım bir başkadır aşk diyemeyeceğim.Ne aşkı ya aşk maşk yok.Ama istemediğiniz kadar sınav var bayram dönüşü.Neyse sıkmaya gerek yok.Tatil tatildir.Bu sayede uzun süredir oturup yazamamıştım sana iyi oldu :)
Herkese mutlu, huzurlu, sağlıklı yıllar diliyorum.
İyi Bayramlar :)