17 Ağustos 2012 Cuma

Sadece çok istersin

Suya yazı yazar gibi hayatım her yazdığım kayboluyor.Bağırıp sesini duyuramamak, koşmaya çalışıp olduğun yerde kalıvermek gibi sevip sevilmemek.Küçükken çok istediğin hayallere sahip olamamak gibi.Herkes o kadar şanslı olamıyor çünkü bu hayatta, kimsenin her istediği olamıyor maalesef.Küçük hayalleri gerçekleşmeyen biri büyük hayallere nasıl sahip olur.Kimse küçüklüğümde ki gibi kusursuz değil artık.Herkes kendinden bir şeyler kaybetmiş.Ben bilmezdim kaybetmenin bu kadar acı verdiğini, sevilmemek nasıl bir duygu bilmezdim.Büyüdükçe gözyaşlarım gösterdi gerçeği, ne kadar seversem seveyim sevilmediğimi.Ne kadar anlatmak istersen iste karşındaki dinlemek istemeyince haykırsan da duyulmadığını.Bir kere acıyı hissedince hayallerimi kaybetmeyi öğrendim.Salıverdim hepsini.Ne kadar çok seversen o kadar çabuk kaybedermişsin bunu öğrendim.O gerçek aşk istiyorum lafı herkesin diline pelesenk olmuş.Ne sahte sevgiler dolu etrafım ve ben onları bile kıskanır oldum.Yalandan da olsa ne bir sevdiğim var ne de aşk dediğim bir ilişkim.Bir gün biteceğini bilerek delicesine sevebilmek istiyorum, hiç bitmeyecek sanıp hayaller kurulası bir ilişki.Çok mu şey istiyorum.Kimseye evet demeyerek belki bu isteğimi kendi elimle yok ediyorum ama güvenmeden sevmek, sevdiğine inanmak çok zor geliyor.Ben öylesine değer verirken onun tek derdi bir bedenden ibaret olmamalı.Sevmeli, gülüşümü özlemeli, sesimi duyunca aptal bir gülümseme oluşmalı suratında.Farklı hissettirmeli ve hep hafif bir buruklukla anmalı geleceğinde.

Sadece sevilmek
Sevildiğini bilmek
Tüm kalp kırıklıklarını unutmaya hazırım
Tek isteğim bu işte
Gerçekten sevildiğini hissetmek
Sarılmak ve öylece kalmak.
Çok mu, bence değil.
Ama zor, çok zor.

13 Ağustos 2012 Pazartesi

Hissedilir

Şu kendini cok degersiz hissetme var ya işte o berbat bir şey ve ben şuan sadece o hisle kaplıyım.insanlara cok fazla değer veriyorum ama sonuç böyle hüsran.Kimse hak ettiğin değeri vermezken insanları anlamaya çalışmak öyle zor ki.Ona zamanını ayırıyorsun, kendinden bir şeyler katıyorsun, seviyorsun özlüyorsun ama o seni sadece kullanıyor ve hayatından belki de hiç düşünmeden çıkartıyor seni. Küçük çaplı bir şok yaşarsın oncelikle neye uğradığını şaşırır bu kadar mı yani dersin bu kadar mı degerim ben bunu mu hak ettim. Dersin diye anlatıyorum ama bunların hepsini dakikalar önce hissettim, söyledim, yaşadım. Bildigin parçalanıyorsun kalbin ağrıyor, gözyaşlarınızı tutmakta zorlanıyorsun, zorlanıyorum. Bunu bana yaşatan kisi ne sevgilim ne de platonik bir aşk beslediğim kişi, sadece deger verdigim biri. Verdiğim değeri hak etmeyen biri. Yine yanıldığımın apaçık bir portresi. Belki de kimse tam olarak sevmedi beni ya da ben hep daha çok sevdim herkesi zor ama çok sevdim zamanla ve sonunda kaybettim. Sonra benden sevmemi beklerler hatta güvenmemi nasıl yapayım siz söyleyin her seferinde kırılan biri nasıl güvenebilir?Nasıl korkmadan sever.Sevdiği herkesi kaybetmiş birini kimse anlayamaz.Neden güldüğünü neden güçlü olmaya çalıştığını ve sadece kendisiyleyken ağladığını kimse bilmez.Karanlık odalarda hıçkırıklara boğulurcasına ağlamak.Onu nasıl sevdiğini hiçbir zaman anlatamamak, yazarsın ama bilmezler kimden bahsettiğini.Sırf bunlar yüzünden yalnızlığımla barışığım.Bazen hırçın, huysuz, aksiyim ama güzel oynarım mutluluğu.

Gülüşünü çalarlar önce
O yetmez sonra nefesini çalarlar,
Önce boşlukta hissedersin kendini
Kaybolmuş, tüy gibi hafif.
Sonra acı bir şekilde yerle bir olursun.
Geriye sadece gözyaşların kalır,
İşte bu yalnızlığının resmi sev onu çünkü bir tek o seninle artık.

3 Ağustos 2012 Cuma

Sana eş bana zıt

Ellerim tuşlara gitmiyor, yazmanın o derece zor geldiği günlerdeyim.Bazen kimseyle konuşmak, kimsenin sesini duymak ya da bir mesajı görmek bile istemiyorum.Çünkü kendimi soyutlamak istiyorum her şeyden ama beceremediğim kesin.Ne zaman yazsam hissettiklerimi  ya ağlıyorum ya da mutsuzluğun dibine vuruyorum ve buna rağmen ben hep sırıtıyorum.Güler yüzlü olmam bana verilen büyük bir hediye bence ya da bana öyle geliyor bilmiyorum ama benim tek silahım bu gibi.Her neyse hayatım her zamanki gibi sorunlu boktan vs.Ama fark ediyorum da gittikçe güçlü biri olmaya başlıyorum.Yaşadığım şeylerin bana tek katkısı bu.Yıkılmıyorum artık kolay kolay, yaşadıkça güçleniyorum.Sevdikçe sevilmediğim de kesin ama bu aramızda.Değişmek istiyorum değişiyorum da.İç güzelliğin asla yetmediği bir yüzyılda insanları anlamaya çalışıyorum.Belki delirsem daha mutlu olabilirim, nasıl olur merak etmiyor da değilim.Sahte yüzlerle dolu çevrem belli belirsiz kuklalarla, bu dünya cidden zor.Asıl konumuza gelirsek yani aşka, tabi ki uzun bir aradan sonra bir şeyler hissedip karşılıksız olduğundan bahsedeceğim.Fazla şanslıyımdır bu konuda bilirsin.
Sevmek yenilmenin eş anlamlısıdır belki de
İşte bu yüzden sevmek kaybetmektir
Ve belki de bu yüzden seven kaybeder ya da insan sevdiğini kaybeder.
Hepsi benzer, hepsi eş anlamlı.
Belki de hepsi bana çıktığı için böyle sanıyorum.
Sanmaya devam ediyorum.